รายละเอียดวิทยานิพนธ์
ชื่อวิทยานิพนธ์ การดูหมิ่นต่อบุคคลซึ่งอยู่ห่างโดยระยะทาง
INSULT OF A PERSON AT DISTANCE
ชื่อนิสิต ชุติกาญจน์ ศรีณัฐกุล
Not Available
ชื่ออาจารย์ที่ปรึกษา รศ.ดร. ทวีเกียรติ มีนะกนิษฐ
ชื่อสถาบัน มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์. บัณฑิตวิทยาลัย
Dhurakij Pundit University. Bangkok (Thailand). Graduate School.
ระดับปริญญาและรายละเอียดสาขาวิชา วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. นิติศาสตร์ (นิติศาสตร์)
Not Available
ปีที่จบการศึกษา 2549
บทคัดย่อ(ไทย) มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ -- วิทยานิพนธ์ -- 2548 / มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ -- สาขาวิชานิติศาสตร์ --วิทยานิพนธ์ -- 2548 / หมิ่นประมาท -- กฎหมายและระเบียบข้อบังคับ -- วิจัย / มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์ --สาขาวิชานิติศาสตร์ บัณฑิตวิทยาลัย
บทคัดย่อ(English) วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ มีวัตถุประสงค์ที่จะศึกษาถึงการกระทำความผิดฐานดูหมิ่นต่อบุคคลซึ่งอยู่ห่างโดยระยะทางเนื่องจากการกระทำความผิดฐานดูหมิ่นนั้นเป็นการกระทำความผิดอาญา ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 393ซึ่งเกิดขึ้นได้โดยง่าย และในปัจจุบันได้มีการนำเครื่องมือสื่อสารชนิดต่างๆ มาใช้ในการกระทำความผิดในลักษณะที่เป็นการดูหมิ่นผู้อื่น วิธีการวิจัยในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้เป็นการวิจัยเชิงเอกสาร โดยศึกษาถึงความหมายของคำที่บัญญัติเอาไว้ในกฎหมาย แนวความคิดและหลักเกณฑ์เกี่ยวกับความผิดฐานดูหมิ่นเปรียบเทียบกับความผิดฐานหมิ่นประมาทตลอดจนเจตนารมณ์ของกฎหมายที่บัญญัติขึ้นมา ศึกษาถึงประวัติความเป็นมาของการบัญญัติความผิดฐานดูหมิ่นจากเอกสารทางประวัติศาสตร์ และศึกษาการบังคับใช้กฎหมายอาญาในประเทศไทยจากเอกสารในปัจจุบันรวมถึงศึกษาแนวความคิดและหลักเกณฑ์เกี่ยวกับความผิดฐานดูหมิ่นและหมิ่นประมาทในต่างประเทศเปรียบเทียบกับของประเทศไทย แล้ววิเคราะห์การบังคับใช้ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 393 กับสภาพที่เกิดขึ้นในปัจจุบันและปัญหาจากการบังคับใช้กฎหมาย ผลการวิจัยพบว่า เมื่อได้วิเคราะห์ถึงแนวความคิด หลักเกณฑ์ ประวัติศาสตร์ความเป็นมาและเจตนารมณ์ของประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 393 แล้ว พบว่า ปัญหาที่เกิดขึ้นนั้นมิได้เกิดจากความคลุมเครือไม่เหมาะสมของบทบัญญัติแห่งกฎหมายที่จะนำมาปรับใช้กับการกระทำการดูหมิ่นต่อบุคคลซึ่งอยู่ห่างโดยระยะทางแต่เป็นปัญหาของการตีความกฎหมายที่ตีความเคร่งครัด จนมิได้นึกถึงเจตนารมณ์อันแท้จริงของกฎหมายนอกจากปัญหาของการตีความกฎหมายแล้ว ยังมีปัญหาของความเห็นที่แตกต่างกันของนักกฎหมายในการพิจารณาถึงสิ่งที่กฎหมายมุ่งประสงค์จะคุ้มครอง หรือคุณธรรมทางกฎหมายของบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายอาญามาตรา 393 นี้ ดังนั้น ในการแก้ไขปัญหาดังกล่าวสมควรเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องตีความกฎหมายตามตัวอักษรและตามเจตนารมณ์ของกฎหมายควบคู่ไปด้วยกัน และพิจารณาว่าสิ่งที่กฎหมายมุ่งประสงค์ที่จะคุ้มครองหรือคุณธรรมทางกฎหมายของความผิดฐานดูหมิ่นตามมาตรา 393 แห่งประมวลกฎหมายอาญานั้นคือ "เกียรติ" ทั้งนี้ เพื่อที่จะสามารถนำกฎหมายที่มีอยู่มาปรับใช้กับลักษณะของการกระทำความผิดที่แปรผันไปตามความเจริญของสังคมได้มากยิ่งขึ้น โดยที่ไม่ต้องมีการแก้ไขกฎหมาย จึงควรตีความกฎหมายตามตัวอักษรและตามเจตนารมณ์ของกฎหมายควบคู่ไปด้วยกัน
ภาษาที่ใช้เขียนวิทยานิพนธ์
จำนวนหน้าของวิทยานิพนธ์
ISBN
สถานที่จัดเก็บวิทยานิพนธ์
คำสำคัญ 192 P., 974-671-448-1
วิทยานิพนธ์ที่เกี่ยวข้อง



© 2009 ฝ่ายบริการความรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ All Rights Reserved.