รายละเอียดวิทยานิพนธ์
ชื่อวิทยานิพนธ์ ความรู้สึกไม่แน่นอนในความเจ็บป่วย และปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความรู้สึกไม่แน่นอน ในความเจ็บป่วยของผู้ป่วยโรคเอสแอลอี
UNCERTAINTY IN ILLNESS, AND FACTORS RELATED TO UNCERTAINTY IN ILLNESS AMONG PATIENTS WITH S.L.E.
ชื่อนิสิต สุภาณี แก้วธำรงค์
Suphanee Kaewthumrong
ชื่ออาจารย์ที่ปรึกษา อ สมพร ชินโนรส วท ม (พยาบาล) อ ลดาวัลย์ อุ่นประเสริฐพงศ์ พย ด อ กิตติ โตเต็มโชคชัยการ อ ว (อายุรศาสตร์โรคภูมิแพ้)
Somporn Chinnoros M Sc (NURSING) Ladawan Aunprasertpong D N S Kitti Totemchokchaikarn CERT (CLINICAL IMMUNOLOGY AND RHEUMATOLOGY )
ชื่อสถาบัน มหาวิทยาลัยมหิดล. บัณฑิตวิทยาลัย
Mahidol University. Bangkok (Thailand). Graduate School.
ระดับปริญญาและรายละเอียดสาขาวิชา วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต. พยาบาลศาสตร์ (การพยาบาลผู้ใหญ่)
Master. Nursing Science (Adult Nursing)
ปีที่จบการศึกษา 2543
บทคัดย่อ(ไทย) การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความรู้สึกไม่แน่นอนในความเจ็บป่วย และปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความรู้สึกไม่แน่นอนในความเจ็บป่วยของผู้ป่วยโรคเอสแอลอี ปัจจัยนั้น คือ เพศ สถานภาพสมรส อายุ ระยะเวลาที่เป็นโรค อาการของโรค จำนวนยา ที่ได้รับ ระดับการศึกษา และการสนับสนุนช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่ในทีมสุขภาพ โดยใช้ กรอบแนวคิดทฤษฎีความรู้สึกไม่แน่นอนในความเจ็บป่วยของมิเชล กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วย โรคเอสแอลอีซึ่งมารับการตรวจและรักษาที่หน่วยตรวจโรคผู้ป่วยนอก แผนกอายุรกรรม โรงพยาบาลรามาธิบดี โรงพยาบาลศิริราช และโรงพยาบาลพระมงกุฎเกล้า ระหว่างเดือน กุมภาพันธ์ ถึงเดือน พฤษฎาคม 2541 เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงตามคุณสมบัติที่กำหนด จำนวน 100 ราย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือแบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถาม ความรู้สึกไม่แน่นอนในความเจ็บป่วยของมิเชลฉบับชุมชน และแบบสอบถามการสนับสนุนช่วย เหลือจากเจ้าหน้าที่ในทีมสุขภาพซึ่งผู้วิจัยสร้างขึ้นเองจากแนวคิดการสนับสนุนทาง สังคมของเฮาส์ นำข้อมูลมาวิเคราะห์โดยการหาค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน และ การทดสอบค่าที ผลการวิจัยพบว่ากลุ่มตัวอย่างมีความรู้สึกไม่แน่นอนในความเจ็บป่วยระดับปานกลาง กลุ่มตัวอย่างที่ไม่มีอาการของโรคมีความรู้สึกไม่แน่นอนในความเจ็บป่วยน้อยกว่ากลุ่ม ตัวอย่างที่มีอาการอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t=-2.46, p<0.05) ระดับการศึกษาและการ สนับสนุนช่วยเหลือจากแพทย์มีความสัมพันธ์ทางลบกับความรู้สึกไม่แน่นอนอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (r=-0.25, p<0.05 และ r=-0.40, p<0.001 ตามลำดับ) เพศและสถานภาพ สมรสต่างกันมีอย่างมีความรู้สึกไม่แน่นอนไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t=-0.26 และ t=-0.99, p>0.05 ตามลำดับ) อายุ ระยะที่เป็นโรค จำนวนยาที่ได้รับ และการสนับสนุน ช่วยเหลือจากพยาบาล ไม่มีความสัมพันธ์กับความรู้สึกไม่แน่นอนในความเจ็บป่วยอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติ (r=0.03, r=0.11, r=0.14 และ r=-0.01, p>0.05 ตามลำดับ) ผลการศึกษาครั้งนี้ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะว่า สามารถนำไปเป็นข้อพิจารณาสำหรับ เจ้าหน้าที่ในทึมสุขภาพที่ดูแลผู้ป่วยโรคเอสแอลอีที่แผนกผู้ป่วยนอก เพื่อพัฒนารูปแบบการ สนับสนุนช่วยเหลือ และวิธีการให้ข้อมูลให้เหมาะสมกับความรู้สึกไม่แน่นอนในความเจ็บป่วย ของผู้ป่วย
บทคัดย่อ(English) This descriptive research aimed to study uncertainty in illness, and factors related to uncertainty in illness in patients with S.L.E.. The factors are: gender, marital status, age, duration of having S.L.E., symptoms of S.L.E., number of medicines, educational level and professional support. The Mishels uncertainty in illness model was utilized as a conceptual framework. One hundred subjects were purposively selected from S.L.E. patients receiving medical therapy at the medical clinic of Ramathibodi Hospital, Siriraj Hospital and Phramongkutklao Hospital from February to May, 1988. Data was collected by using questionnaires which consisted of demographic data, Mishel uncertainty in illness scalecommunity forms, and questionnaires about professional support, which were designed by the researcher and developed from Houses social support concept. Data was analyzed by using Pearsons product moment correlation coefficient and t-test. The results revealed that the subjects perception of uncertainty in illness was at a moderate level (x = 65.49). The subjects without symptoms of illness had significantly less uncertainty than the subjects with symptoms ( t = - 2.46, p < 0.05 ). There were significant negative correlations between educational level and physician support and uncertainty in illness ( r = - 0.25, p < 0.05 and r = - 0.40, p < 0.001 respectively). The uncertainty in illness was not significantly different when identified by gender and marital status ( t = - 0.26 and t = - 0.99, p > 0.05 respectively). No significant relationships were found with age, duration of S.L.E., number of medicines and nurse support and uncertainty in illness ( r = 0.03, r = 0.11, r = 0.14 and r = - 0.01, p > 0.05 respectively ). The results can be used to provide information and guidelines for health professionals who work with S.L.E. patients at outpatient departments in order to promote professional support and inform patients with S.L.E. in ways appropriate to their uncertainty .
ภาษาที่ใช้เขียนวิทยานิพนธ์ 974-664-502-1
จำนวนหน้าของวิทยานิพนธ์
ISBN 133 P.
สถานที่จัดเก็บวิทยานิพนธ์
คำสำคัญ PATIENTS WITH S.L.E., UNCERTAINTY IN ILLNESS, GENDER, MARITAL STATUS, AGE, DURATION OF S.L.E., SYMPTOMS OF ILLNESS, NUMBER OF MEDICINES, EDUCATIONAL LEVEL, PROFESSIONAL SUPPORT, ผู้ป่วยโรคเอสแอลอี, ความรู้สึกไม่แน่นอนในความเจ็บป่วย, เพศ, สถานภาพสมรส, อายุ, ระยะเวลาที่เป็นโรค, อาการของโรค, จำนวนยาที่ได้รับ, ระดับการศึกษา, การสนับสนุนช่วยเหลือจากเจ้าหน้าที่ในทีมสุขภาพ
วิทยานิพนธ์ที่เกี่ยวข้อง



© 2009 ฝ่ายบริการความรู้ทางวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ All Rights Reserved.